Ik lees gebruiksvoorwaarden. Nou ja, de koppen.

Ik lees gebruiksvoorwaarden. Nou ja, de koppen. En als een kop mij raakt lees ik verder.

Meestal kom ik niet ver. Juridische taal, bedoeld om het bedrijf te beschermen, niet om jou iets te vertellen.

Deze week bekeek ik de nieuwe usage policy van Anthropic (opent in nieuw tabblad), de maker van Claude. En ik bleef hangen. Bij bijna elke kop.

Niet omdat er iets nieuws mocht. Maar omdat vrijwel elk punt gaat over mensen. Gezondheid, geld, wonen, werk, rechten. Overal waar AI invloed heeft op iemands leven staat dezelfde eis. Een mens blijft verantwoordelijk, en de persoon om wie het gaat weet dat er AI aan te pas kwam.

Dat lees ik niet als een beperking. Dat lees ik als iemand die heeft nagedacht over wat dit gereedschap in de wereld moet doen.

Ik kies mijn gereedschap op wat het kan. Maar ook op waar het voor bedoeld is. Dat gevoel had ik hier.

Lees jij de voorwaarden van de tools die je dagelijks gebruikt?

← Hoeveel tijd zit er eigenlijk in dat dossier? Mijn buurman en jouw medisch dossier →

Een verouderde applicatie waar uw bedrijf op draait?

Elk traject begint met een kop koffie, bij u op kantoor. Dat kost niets en verplicht tot niets.

Plan een kennismaking