Een klant vroeg mij om een inschatting te maken voor een migratie van zijn applicatie van .NET Framework naar .NET 10.
Bijzonder detail, de klant had zelf al een migratie met AI gedaan. En die lijkt te werken.
Dus klaar, toch?
Dat is precies waar het interessant wordt. Want er zit verschil tussen het lijkt te werken en productierijp.
Het resultaat van een minimal effort migratie is het lijkt te werken. De klant ziet het als klaar. Ik zie het als startpunt.
- Schermen 1 op 1 vergelijken met de oude applicatie
- Exports kolom voor kolom controleren
- Password hashing backward compatibel maken
- Security keys uit de config halen
- Security issues en gevoelige constructies oplossen
- NuGet packages met vulnerabilities upgraden
- Logging en monitoring inrichten
- Release aanpassen naar multi staged release
- IIS naar container hosting
- Een cutover plannen zonder dat de tent stilstaat
En dan ben ik er nog lang niet. Over een stukje modernisatie van de frontend hebben we het dan nog niet eens gehad.
Ook voor die stappen gebruik ik AI. Maar het zijn extra stappen bovenop het lijkt te werken. En die stappen moet iemand kennen om ze te kunnen zetten.
Dat is het verschil tussen vibe coding en AI enabled development. Vibe coding stopt waar het lijkt te werken. Vakmanschap zit in de stappen na het lijkt te werken.
De klant kwam met AI verrassend ver. Mijn rol is niet dat afkeuren, maar het afmaken.